livemarks sitemap
Չորեքշաբթի, Օգոստոսի 21, 2019

HaykԱպրիլի 24-ից հետո Ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտը վերածվելու է շինհրապարակի, քանի որ տեղի են ունենալու հին եւ նոր մասնաշենքերի միացման աշխատանքներ: Այս եւ այլ թեմաների շուրջ ՙԻրավունքը՚ զրուցեց պատմաբան, Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի տնօրեն ՀԱՅԿ ԴԵՄՈՅԱՆԻ հետ:

-Կարելի է ասել, որ այս տարին պատասխանատու տարի է լինելու: 100-ամյակի կտրվածքով բոլորս պատկերացնում ենք ինչ-որ արտառոց մեծամասշտաբ միջոցառումներ ու ձեռնարկներ: Կարող ենք արդեն մի փաստ արձանագրել, որ թանգարան-ինստիտուտի ընդարձակման աշխատանքները մեծ թափով են ընթանում, որը դառնալու է 100-ամյակի նախապատրաստական, թերեւս, գլխավոր միջոցառումներից մեկը: Սա նշանակում է, որ 2015-ի ապրիլին թանգարանը հանդես է գալու բացարձակապես նոր հայեցակարգային ցուցադրությամբ: Այդ ցուցադրությունը փոխելու է մեր ընկալումները եւ պատկերացումները Ցեղասպանության մասին: Այն իր ուղերձներն է պարունակելու թե' հայ, թե' միջազգային եւ թե' թրքական լսարանին: Ընդարձակելով ու կրկնապատկելով ցուցադրությունը, ներկայացնելու ենք վերջին 5-6 տարվա ընթացքում մեր կուտակած նյութը, գիտելիքը, աշխատանքը, որը շատ դեպքերում չենք հրապարակում զուտ միջազգայնորեն ընդունված թանգարանային գաղտնիքը  պահպանելու համար: Իհարկե, հաշվի առնելով, որ այն անմիջապես հրապարակելու  խնդիր չկա, սա ՙսպեցիֆիկ՚ թանգարան է, ուստի, ուզում ենք միանգամից այդ թանգարանի ցուցադրությամբ ներկայանալ: Վստահ եմ, որ այն փոխելու է մեր ընկալումները, որովհետեւ այնտեղ խորքային նոր նյութ է ներկայացվելու: Թանգարանից զատ, ինտենսիվ գրահրատարակչական աշխատանք է ընթանում: Մեր ուղղություններից մեկը նաեւ միջազգային համագործակցությունն է, շուտով հանրությանը նաեւ տեղյակ կպահենք մեր համագործակցության պայմանագրի մասին, որ կնքելու ենք խոշոր թանգարանների հետ, եւ դա մեծ հնչեղություն եւ քաղաքական նշանակություն է ունենալու: Բացի այդ, թանգարան-ինտիտուտը հանդես է գալու տարբեր երկրների մայրաքաղաքներում ժամանակավոր ցուցադրություններով: Այսինքն` մեր թանգարանը չի ամփոփվելու Ծիծեռնակաբերդում. մոտակա 2 տարվա ընթացքում ներկայանալի ենք լինելու խոշոր եվրոպական քաղաքներում:

- Դա էլ կնպաստի Ցեղասպանության ընդունմա՞նը:

- Ընդունումը վերնաշենքային մասն է, իսկ ստորին մասը` բազիսայինը, իրազեկումն է: Չեմ ուզում ֆուտուրիստորեն պատասխանել, որովհետեւ վերապահում ունեմ այդ ճանաչում կոչվածների հանդեպ: Ինձ համար շատ կարեւոր է այն երկիրը, որը ճանաչել է, եւ այդ երկրի հասարակությունը իրազեկված է Ցեղասպանության մասին: Այդ ուղղությամբ եմ աշխատում, դա շատ բարդ, տաժանակիր աշխատանք է, նյութեր մատուցել ցուցադրության գրքերի եւ դասախոսների տեսքով: Այդ ճանաչումն էլ է անհրաժեշտ, բայց երբ շեշտը դնում ես դրա վրա, արդյունքում ոչ մի բան չես ունենում: Պետք է աշխատել, գտնել նյութ, պատրաստել ցուցադրություն, մշակել դիզայներական ծրագրեր, գնալ այնտեղ հարթակ գտնել ու ներկայացնել: Այնտեղի հասարակությունն ասում է. ինչո՞ւ մենք սա չգիտեինք: Սա  է աշխատանքը, որում ցավալիորեն թերացել ենք: Դա լուրջ աշխատանք էր պահանջում, գիտական երկար ջանք, բայց նախընտրել ենք ավելի հեշտ տարբերակը:

- Պարոն Դեմոյան, 100-ամյակի հետ կապված ֆիլմեր են նկարահանվում, տեղյա՞կ եք այդ մասին, Ձեզ հետ քննարկո՞ւմ են այդ ֆիլմի նյութերը:

- Ֆիլմը կարեւորագույն խնդիրներից մեկն է: Այս տեսանկյունից խնդիրը ճիշտ էր դրված` նկարահանել ոչ թե 10-ը, այլ` 1-2 բարձրարժեք ֆիլմ հոլիվուդյան մակարդակի եւ համաշխարհային պրակատի մեջ ներկայանալու համար: Այդ նախաձեռնությունները կան, մենք հետեւում ենք եւ նույնիսկ պատրաստ ենք խորհրդատվություն տալ եւ նյութերով հանդես գալ: Այս առումով որեւէ մեկնաբանություն չեմ ուզում անել սյուժեների, սցենարների հետ կապված, բայց անձամբ երբեմն գայթակղությանը չեմ դիմանում, որովհետեւ անընդհատ կարդալով օրագրերը, այդ նյութերը` ձեռագիր, տպագիր, երբեմն ցանկություն է լինում թողնել այս աշխատանքը, զբաղվել գլխավոր ֆիլմը նկարահանելով: Սյուժեներ կան, կարծում եմ, պետք է մեկ ընդհանուր ֆիլմի վրա աշխատենք, ֆիլմ, որը կասի ամեն ինչ: Այդ ֆիլմում պետք է, իհարկե, համաշխարհային ճանաչում ունեցող դերասաններ հանդես գան, սցենարը պետք է գրվի հոլիվուդյան որակով: Բայց, եթե ինձ հարցնեն, ես, օրինակ, կուզենայի, որ, ի վերջո, մենք նկարահանեինք Մուսա լեռան հերոսամարտի ֆիլմը: Դա շատ կարեւոր է, եւ այնտեղ ամեն ինչ ասվում է: Այն ունի նաեւ լավ ավարտ, ինչը շատ կարեւոր է այդ ֆիլմի համար:

- Մի քանի տարի առաջ մտավախություն կար, որ ապրիլի 24-ին Ծիծեռնակաբերդ բարձրացողների թիվը գնալով կպակասի:

- Ճիշտ հակառակն է: Վերջին 3 տարիներին աննախադեպ աճ եմ տեսնում, եւ ինքս չեմ դադարում զարմանալ: Սա հիշողություն է, որ մղում է այդ օրը, մենք գիտակցում ենք,  հասկանում, զգում: Ի վերջո, համահայկական հավաքականությունը նաեւ այդ օրով է դրսեւորվում եւ ուրախալի է, որ երիտասարդներ են գալիս, մինչեւ ուշ գիշեր` ժամը 10-11-ը  խտությամբ մարդկային հոսքը դեռ գալիս է, ինչը ուրախալի փաստ է:

- Բայց նրանց մեջ կան երիտասարդներ, այնպես են դրսեւորում իրենց, կարծես քաղաքից դուրս գնացած լինեն:

- Տարիքի ընթացքում մարդը դառնում է ավելի պահպանողական, գիտակից, ավելի է ետ նայում խորքային իրերին: Երիտասարդները... բոլորս էլ անցել ենք այդ փուլը, եւ ես ինձ չեմ վերապահում ինչ-որ մեկնաբանություն անել, առավելեւս դատապարտել: Նորմալ եմ համարում, որովհետեւ գիտեմ, որ այդ թռի-վռի երիտասարդները 5-10 տարի հետո արդեն գիտակցված կգան:

- Ի՞նչ նյութերով եք ներկայանալու այս տարի:

- Այս տարի մի փոքր դադարի տարի որոշեցինք անել, ուստի, կներկայացնենք մեր հրատարակած շուրջ 25 անուն գրքերը, որոնց շնորհանդեսը լինելու է հենց թանգարանի շենքում: Դա նաեւ գրքի մայրաքաղաքի տարվա ամփոփումն է: Այս պահին ընթանում են վերջին հատորների տպագրության աշխատանքները, եւ հանրության դատին կներկայացվի թարգմանական աշխատանք: Ընթացիկ արդեն թարգմանվում է կոթողային նշանակության սկզբնաղբյուրային գրականություն, այն գործերը, որոնք հայ ընթերցողը պետք է ունենա եւ հնարավորություն ունենա կարդալու նաեւ հայերեն: Հաշվի առնելով շինարարական աշխատանքները` չցանկացանք որեւէ բան պատրաստել, որովհետեւ ապրիլի 24-ի ճիշտ հաջորդ օրվանից թանգարանը արդեն դառնում է շինհրապարակ, որովհետեւ տեղի են ունենալու հին եւ նոր մասնաշենքերի կառուցման եւ վերանորոգման աշխատանքները:

- Իսկ թանգարանից դուրս` հուշարձանը վերանորոգվելո՞ւ է:

- Հուշարձանը նույնպես հիմնավերանորոգվելու է: Բայց այս տարվա համար ունենք մի քանի մայրաքաղաքներում ժամանակավոր ցուցադրություններ: Մինչեւ 2014-ը հույս ունենք, որ շինարարական աշխատանքները կավարտենք եւ արդեն 1 տարի կունենանք ներսի աշխատանքների համար:

- Դուք էլ եք առաջադրված որպես Երեւանի ավագանու թեկնածու, ի՞նչ եք փոխելու:

- Իմ մասնակցության 4 կետից բաղկացած հիմնավորումները, թե ինչու եմ համաձայնել մասնակցել արդեն հրապարակել եմ: Դրանցից 2-ը կապված է զուտ 100-ամյակի նախաձեռնությունների հետ: Ես ոչ ասել եմ, որ աստղեր կբերեմ` մշտական լուսավորություն կապահովեմ գիշերը... ես ասել եմ այն ինչն իմ հնարավորությունների սահմաններում է: Խիստ ծանրաբեռնված աշխատանք է, երկար մտածելուց հետո, անշուշտ, այդ առաջարկին համաձայնեցի, որովհետեւ կա դաշտ, փոխհամագործակցության եւ մայրաքաղաքին օգտակար լինելու ձգտում, նպաստել այն աշխատանքներին, որոնք մոտակա 2 տարվա ընթացքում լինելու են 100-ամյակի շրջանակներում:


ԼԻԼԻԹ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ

Մեկնաբանել


Անվտանգության կոդ
Վերաբեռնել

TOP 20

Նորություններ

Արդեն կրպակներում

Հումոր

humor

levgroup

poqrikner.am

poqrikner

Miss & Mister Z

miss-z

Коллекции КП

Մեր էջը Facebook-ում