livemarks sitemap
Շաբաթ, Օգոստոսի 24, 2019

Shushan5Հայտնի երգչուհի, Հայաստանի վաստակավոր արտիստ ՇՈՒՇԱՆ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻՆ ուղղված հարցերն ունեին ինչպես քաղաքական, այնպես էլ մշակութային ուղղվածություն: Եվ դա պատահական չէր. երգչուհին ընդգրկվել է ՀՀԿ համամասնական ցուցակում:


ՀԱՅԵՐԸ ԲԱՆԱՀՅՈՒՍՈՒԹՅԱՆ ՄԵԾ ՎԱՐՊԵՏՆԵՐ ԵՆ

- Նախարար դառնալու մտադրություն ունե՞ք, ինչպես գրում են որոշ լրատվամիջոցներ (Անահիտ):

- Այնքան տարօրինակ է... Այդ ամբողջը լրագրողների վարկածն է, եւ մենք միշտ մոռանում ենք մի շատ սուբյեկտիվ, մեր ազգային նկարագրին բնորոշ գիծ. բոլոր հայերը բանահյուսության մեծ վարպետներ են: Կարող է, ասենք, արեւից կկոցել ես աչքերդ, բայց դրա մեկնաբանությունը բոլորովին այլ լինի, ժպտում ես կամ մտահոգ ես նայում ինչ-որ մեկին, ասում են` սառը նայեց:

- Մանրադիտակով են նայում:

- Ընդ որում, ամեն մեկն իր մանրադիտակն ունի, նույնիսկ դա է շատ անհատական: Ինչպես որ զինվոր չկա մեր երկրում, բոլորը գեներալներ են, նույն ձեւով մարդկանց են բնորոշում: Ասում են` ուզում է դառնալ: Չիկոյի` Արմեն Թութունջյանի պես երաժիշտը փոխանակ ինձ հարցնի` իսկապես ինչ մտադրություն ունեմ, ինքն արդեն հստակ ասում է` գնում եմ ԱԺ, որովհետեւ իմ նպատակը մշակույթի նախարար դառնալն է: Երբեք նման նպատակ չեմ ունեցել, բացի այդ, այդպես միանգամից չեն դառնում մշակույթի նախարար: Գուցե մինչ այդ այդպե՞ս է եղել, երբ լիարժեք այդ ինստիտուտը անցած մարդը չի ստանձնել այդ պաշտոնը:

 

ԵՍ ՍԻՐՈՒՄ ԵՄ ԳԱՐԵԳԻՆ ՆԺԴԵՀԻՆ

- Ես Ձեր երկրպագուներից եմ: Քաղաքականություն մտնելու համար ինչո՞ւ ընտրեցիք հենց Հանրապետական կուսակցությունը (Հռիփսիմե):

- Դա շատ պատասխաններ ունի: Նախ, որովհետեւ ես սիրում եմ Գարեգին Նժդեհին, եւ այնպես չէ, որ Գարեգին Նժդեհն ինձ համար հայտնագործություն է վերջին 10 տարում: Նույնիսկ, երեւի, մի 15 տարի առաջ Արմեն Մազմանյանի հետ բեմադրություն ենք ներկայացրել Գարեգին Նժդեհի վերաբերյալ: Որ Նժդեհ կարդացի, պարզապես սիրահարվեցի, որ իսկապես մեր կողքին ունեցել ենք փիլիսոփա, ով, բնականաբար, ոչ սովետական մտքեր կիսելու համար արգելված է եղել իմ` դպրոցում ուսումնառության տարիներին: Ինչեւէ, ուսումնասիրեցի, հասկացա, կարդացի նամակները, շատ սիրեցի: Սա մի կողմ դրած: Երկրորդը` գործող մարմին է, գործող իշխանական կուսակցությունն է, եւ եթե ինչ-որ բան ուզում ես փոխել, ու եթե հատկապես գաղափարախոսությունն էլ, ինչպես նշեցի, քեզ հարազատ է, ուրեմն պետք է փորձես աշխատել այդ ուղղությամբ: Եթե դու քո մասնագիտության մեջ ինչ-որ բաների հասել ես, ինչ-որ վարպետություն ես ձեռք բերել, խոսքդ կշիռ ունի վերջապես... Իմ խնդիրը մշակույթի տարածքն է, որն ինձ համար այսօր շատ տխուր վիճակում է, եւ ես պետք է ասեմ, որ մենակ չեմ, կարծում եմ, որ բավականին հետաքրքիր թիմ է հավաքվել:

- Պարզապես Ձեր` համամասնական ցուցակում հայտնվելը թե՛ դրական, թե՛ բացասական ինչ-որ արձագանքներ ստացավ:

Shushan3- Բնականաբար, որովհետեւ ամեն մեկն իր չափանիշով է չափում: Եթե ոմանք ինձ կարող են վերագրել, որ ես գնում եմ այնտեղ ինչ-որ հեռահար նպատակների համար, ուրեմն նրանք մարդիկ են, ովքեր որեւէ քայլ իրենց կյանքում միայն նման նպատակների համար են անում: Այսինքն` ի՞նչ է նշանակում, որ ես մշակույթի նախարար պիտի դառնամ, ես ընդամենն ուզում եմ հայտնվել Ազգային ժողովում եւ զբաղվել օրենսդրական գործունեությամբ մշակույթի բնագավառում: Ինձ թվում է, որ իմ գործունեությամբ ես դրա իրավունքը վաստակել եմ:

- Իսկ Դուք Ձեզ պատկերացնում ե՞ք նախարարի պաշտոնում:

- Իսկ Դուք ինձ պատկերացնո՞ւմ եք: Ես բոլորովին չեմ պատկերացնում:

- Ես, օրինակ, պատկերացնում եմ:

- Տեսնո՞մ եք` ժողովուրդը պատկերացնում է, ժողովուրդը որոշումները կայացնում է: Առաջինը ես այդ մասին լսել եմ առավոտյան ժամը տասն անց տասը րոպե` մի լրագրողուհու զանգի շնորհիվ: Արթնացա եւ ասացի` Աստված իմ, այս ի՞նչ եք ասում, ես պատրաստ չեմ: Ինչքան կարելի է իմ փոխարեն որոշումներ կայացնել: Ես դրան պատրաստ չեմ, ես կարծում եմ, որ դրան պետք է շատ լուրջ մոտեցում ցուցաբերել:

- Իսկ դրան պատրաստվելու համար ի՞նչ է հարկավոր: Ես չեմ կարծում, որ Դուք ոլորտին չեք տիրապետում: Քանի որ Դուք բավականին շփվող եք ու նաեւ մեծ հայրենասեր, ժողովուրդը պատկերացնում է, որ Դուք լավ նախարար կլինեք:

Հնարավո՞ր է, որ ընտրվելուց հետո առաջիկա չորս տարիներին մենք Ձեր գեղեցիկ ձայնը չլսենք:

- Դա անհնար է: Եթե ինձ ուզում են սպանել, ուրեմն թող շուտ նման օրենք ընդունեն: Անհնար է նման բան, ի՞նչ եք ասում: Ի վերջո, եթե օրենքի սահմաններում է այս ընտրական շրջանի մեկ ամսում իմ տեսահոլովակները չցուցադրելը, ես դրանից առանձնապես ոչինչ չեմ կորցնում: Որովհետեւ այնպես չէ, որ հայկական հեռուստաեթերը հեղեղված է իմ տեսահոլովակներով: Ինքներդ էլ տեսնում եք, թե անվերջ ինչ են ցուցադրում հեռուստատեսությամբ: Բացի այդ, մոտ չորս տարի ես նոր տեսահոլովակ չունեմ, այնպես որ` ես դա, ինչպես ասացի, առանձնապես ծանր չեմ տանում: Իսկ եթե դա օրենքով է արվում, թող առաջինը ես լինեմ, որ այդ օրենքը պահում է:

- Ե՞րբ Դուք որոշեցիք կամ զգացիք, որ արդեն պատրաստ եք մտնել քաղաքականություն:

- Ես չեմ էլ որոշել... Ես «Հայելի» ակումբի հյուրն էի, որտեղ միակ տղամարդ լրագրողը հարցրեց` իսկ եթե Ձեզ առաջարկեն դառնալ պատգամավո՞ր... Եվ ես ասացի` այո, ես կդառնամ: Փաստորեն, մարդիկ իմ ցանկության այդ պոռթկումին լուրջ մոտեցան: Այդ րոպեին ես հասկացա, որ չի կարելի այդքան ամեն ինչից բողոքել, հերքել, չսիրել, ամեն ինչ ջախջախել... Ինչքան կարելի է...

- Բայց եթե Դուք պատրաստ էլ չլինեիք, տեսականորեն պատրաստ էիք, իսկ հիմա գործնականում էլ եք տեսնում Ձեր` ԱԺ-ի աշխատանքը:

- Բա կարծում եք մի ամիսը քի՞չ է: Դուք չեք պատկերացնում, թե ես ինչ դպրոց անցա լրագրողների կողմից, ինչեր լսեցի` ասված եւ չասված բաներ... Այսինքն` այնքանով եմ պատրաստ, որ արդեն հանգիստ եմ մոտենում այդ ամենին. այդքան ուժ գտնվեց մեջս, որպեսզի կարողանամ հանգիստ այդ ամեն ինչին վերաբերվել:

 

ԿԱՐՈՂ ԵՄ ԿՌԻՎ ՏԱԼ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՀԱՄԱՐ

- Հնարավո՞ր է, որ Ձեր վերջին համերգը պայմանավորված էր նրանով, որ Դուք հրաժեշտ եք տալիս երգարվեստին եւ արդեն մուտք եք գործում քաղաքականություն: Ինչո՞վ է պայմանավորված Ձեր` քաղաքականություն մտնելը: Դուք ի՞նչ եք ուզում փոխել, ի՞նչն էր Ձեզ անհանգստացնում, որ նման որոշում կայացրեցիք (Կարեն):

Shushan1- Համերգը նվիրված էր իմ ստեղծագործական քսանամյակին, եւ այն պետք է կայանար անցյալ տարվա նոյեմբեր ամսին: Պարզապես Օպերայի դահլիճում դատարկ օրեր չկային. ե՛ւ նոյեմբերի երկրորդ մասը, ե՛ւ դեկտեմբերը զբաղված էին, իսկ ես դեկտեմբերի 30-ին Հայաստանից երկու ամսով մեկնում էի մայրիկիս մոտ` Ավստրալիա: Եվ այդ իսկ պատճառով համերգը ուղղակի համընկավ մարտ ամսվա հետ: Ես, ճիշտն ասած, ավելի շատ Ձեզնից եմ իմանում, որ հրաժեշտ եմ տալու երգարվեստին: Մամուլում վերջին շրջանում անվերջ ինչ-որ նման թեմաներ են արծարծվում, եւ ես կարծում եմ, որ պարզապես դրանց պետք չէ լուրջ վերաբերվել, որովհետեւ ոչ մեկը ինձ չի կարող արգելել, որպեսզի ես սահմանում դարձյալ իմ համերգների մեկամսյակը կրկնեմ: Ոչ մեկը ինձ չի կարող արգելել, որ համերգներին երգեմ, իսկ Հայաստանում համերգները հիմնականում բարեգործական են: Ասենք, ինձ ո՞վ կարող է արգելել, որ ես զոհված ազատամարտիկների ծնողների համար երգեմ: Ինձ կարո՞ղ եք ասել: Կամ` մանկատան երեխաների, ծերանոցների համար: Իսկ այլ կերպ համերգներ Հայաստանում հիմնականում չեն էլ լինում:

Իսկ որոշեցի հայտնվել քաղաքականության մեջ, որովհետեւ ես չեմ սիրում անգործ եւ ձեռքերս ծալած թամաշա անողի նման կարդալ եւ լսել թերթերում, հրապարակներում, խանութի հերթերում հնչող բողոքները: Լսել, թե մարդիկ ինչպես են անվերջ բողոքում, բողոքում, վատաբանում ամեն ինչը: Նոր ավտոբուս են տեսնում, դրանից էլ են բողոքում: Իսկ եթե ինչ-որ մի բան ինքնե՞րդ անեք: Մի բան, մի քայլ ինքներդ անե՞ք: Ի վերջո, եթե ես ինչ-որ իմաստնություններ ձեռք եմ բերել իմ ասպարեզում, ուրեմն, ինչու չէ, կարող եմ կռիվ տալ մշակույթի համար, որն այսօր խեղաթյուրված վիճակում է: Իսկ դա ինձ համար անընդունելի է, որովհետեւ կարծում եմ, որ մշակույթը շատ կարեւոր ստրատեգիական զենքերից մեկն է որեւէ ազգի, որեւէ ժողովրդի համար: Մենք դարեր շարունակ պետականություն չենք ունեցել, բայց ունեցել ենք միջնադարյան հսկայական տաղահյուսություն, ունեցել ենք Մաշտոց, Ներսես Շնորհալի, Բաղդասար Դպիր, Վարդան Այգեկցի... Ո՞ր մեկին թվեմ, դարերն եմ անգամ իրար խառնում: Բայց այդ ամեն ինչը եկել-հասել է, եւ ունեցել ենք մշակույթ, մանրանկարչություն, գրքերը պահել ենք, պահել ենք եկեղեցին... Իսկ այսօր խեղաթյուրված են ե՛ւ մշակույթը, ե՛ւ եկեղեցին, այսինքն` ինչ-որ աղանդներ են հայտնվել... Ես ուզում եմ կռիվ տալ իմ հայ տեսակի համար, որովհետեւ ինձ համար հայ լինելը շատ մեծ, շատ պատասխանատու բան է:

 

ՆԱԽԱՐԱՐԻ ՇՐՋԱՊԱՏՈՒՄ ՏԵՍՆՈՒՄ ԵՄ ՄԱՐԴԿԱՆՑ, ՈՎՔԵՐ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՀԵՏ ԲՈԼՈՐՈՎԻՆ ԿԱՊ ՉՈՒՆԵՆ

- Իսկ ի՞նչ կարծիքի եք մշակույթի նախարարության վերաբերյալ ընդհանրապես (Արամ):

Shushan2- Ես գիտեմ մի բան. այնտեղ` նախարարի շրջապատում տեսնում եմ մարդկանց, ովքեր մշակույթի հետ բոլորովին կապ չունեն: Պետք է լավ թիմ լինի` իսկական պրոֆեսիոնալ, մշակույթից հասկացող մարդիկ. թատերագետներ, ռեժիսորներ, նկարիչներ, երաժիշտներ, մարդիկ, ովքեր ասելիք ու ներդրում ունեն: Կան եւ շատ լավ երաժիշտներ, ովքեր բոլորովին չեն կարողանում աշխատել, եւ կան գիտակներ, ովքեր իրենց ասպարեզում գուցե հանճարներ չեն, բայց տեխնիկապես իսկապես շատ բանիմաց են եւ հրաշալի կարող են ղեկավարել: Ես, ճիշտն ասած, ո՛չ առաջին, ո՛չ մյուս տեսակը չեմ տեսել նախարարի շուրջը: Թող ինձ ներեն հին աշխատողները, եթե կան, բայց խորհրդականի պաշտոնում մարդկանց եմ տեսնում, որ ծիծաղի արժանի երեւույթ է:

 

ԻՆՉՊԵ՞Ս ԿԱՐՈՂ ԷՐ Ե՛Վ ԷՄՄԻՆ ՇԱՀԵԼ, Ե՛Վ ԱՅԴ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ ԱՆՈՐԱԿՆԵՐԸ

- Ի՞նչ կարծիքի եք «Եվրատեսիլ» մրցույթի մասին ընդհանրապես (Արմեն Առաքելյան):

- Մենք այդքան լուրջ վերաբերմունք չցուցաբերեցինք անցյալ տարի «Եվրատեսիլին»: Ես ընդհանրապես Էմմիին շատ սիրում եմ եւ գտնում եմ, որ նա այնքան լավ, կայացած եւ հայ փոփ երաժշտության մեջ արդեն իր ուրույն տեղն ունեցող երգչուհի է, որ հանգիստ կարող էր չգնալ այդ «Եվրատեսիլին»: Բայց որ գնաց ու չշահեց, պետք չէ շատ լուրջ ընդունել: Բա ինչպես՞ կարող էր ե՛ւ Էմմին շահել, ե՛ւ այդ ադրբեջանցի անորակները: Պարզապես մի շատ նորմալ, խելացի պահ կա. եթե նրանք ի վիճակի են 280 հազար եվրո ծախսել այդ նախագծի համար, այդ անորակ երգի համար, մենք մեզ այդ շռայլությունը թույլ տալու իրավունքը չունենք: Եվ շատ լավ է, որ թույլ չտվեցինք: Ով որ կարողանում է անհատապես, թող իրեն նման ծախսեր թույլ տա, իսկ երբ որ դրանք պետական բյուջեի միջոցներ են, չարժե նման ծախսեր անել: Բայց եթե մենք էլ այդքան գումար ծախսեինք, մենք էլ առաջին տեղը կունենայինք: Բայց եթե մի փառատոն, մրցույթ գումարային չափանիշներ է իր մեջ ներառում... Մենք ունենք ֆիզիկական ուժ եւ ունենք խելք, ունենք ոգի, իրենք ունեն նավթ: Այդքան բան:

- Իսկ այս տարի Բաքու չգնալու մասին ի՞նչ կարծիքի եք:

Shushan- Դա էլ ինձ համար շռայլություն կլիներ: Միշտ մեծ-մեծ խոսողներին եմ ուզում դիմել` եղբորդ կուղարկեի՞ր, որդուդ կուղարկեի՞ր, որ այդպես ասում ես` պետք է գնալ: Ընդ որում, հիմնականում խոսում են այն մարդիկ, ովքեր եւ իրենց որդիներին, եւ իրենց եղբայրներին ամեն գնով ուզում են ետ պահել բանակից: Դրա համար` թող սուս մնան, թող սսկվեն, նստեն տեղները: Այո՛, ես չեմ ուզում, որ իմ ընկերներից, գործընկերներից որեւէ մեկը գնա Բաքու: Ես չեմ ուզում, որ իմ ամենասիրելի խմբերից մեկը` «Դորիանս» խումբը գնա Բաքու, որովհետեւ, լինելով բեմի մարդ, ես լավ եմ պատկերացնում, թե ինչ ապրումներ են այնտեղ ունենալու: Ինձ շատ ուրախացնում է, որ տղաները ոգեղեն առումով պատրաստ էին գնալու, բայց ես մարդ եմ, արտիստ եմ, բեմի մարդ եւ գիտեմ, թե ինչ է նշանակում դուրս գալ բեմ այդ լարված վիճակում: Ուզում եմ ուղիղ քսան տարի ետ գնալ, երբ որ Երեւանի բժշկական ինստիտուտի ՈՒՀԱ-ի թիմի հետ դուրս եկա բեմ, եւ մեր հակառակորդն էլ Բաքվի թիմն էր: Դահլիճի մեծ մասը բաքվեցի էր. ծաղկավաճառների բիզնեսներն առած, միլիարդատերեր էին նստած դահլիճում: Այսինքն` մենք բոլորս այդ պահին ոչ միայն խաղում էինք, եւ մեզ մոտ ոչ միայն բարոյական հաղթանակի, այլ կոնկրետ ինտելեկտի հաղթանակի խնդիր էր, իսկ դրա բոլոր տվյալները կային:

- Եվ եզրափակիչն ավարտվեց ոչ-ոքի:

- Ռուսական որոշումով ավարտվեց ոչ-ոքի, որը շատ տարօրինակ էր: Ընդ որում, նվիրեցին մի համակարգիչ, որի մի մասը տվեցին մեր թիմին, մյուս մասը` նրանց: Դա, իհարկե, շատ ծիծաղելի որոշում էր, ձեւ էր, որովհետեւ ակնհայտ կերպով հաղթանակը մերն էր: Ինչո՞ւ դա հիշեցի: Ուզում եմ ասել, որ այդ պատերազմական տարիներին մենք, չնայած Մոսկվայում էինք հանդիպում, բայց կար այդ լարվածությունը: Իսկ հիմա գնան Բաքո՞ւ: Հիմա հայ պատգամավորների խումբ է գնացել Բաքու, եւ ես սարսափելի լարված եմ, աղոթում եմ, որ նորմալ վերադառնան:

«Ուղիղ կապը» վարեց ՌՈՒՍԼԱՆ ԹԱԹՈՅԱՆԸ

Մեկնաբանել


Անվտանգության կոդ
Վերաբեռնել

TOP 20

Նորություններ

Արդեն կրպակներում

Հումոր

humor

levgroup

poqrikner.am

poqrikner

Miss & Mister Z

miss-z

Коллекции КП

Մեր էջը Facebook-ում