livemarks sitemap
Երկուշաբթի, Օգոստոսի 19, 2019

Օրերս «Իրավունքը» հյուրընկալելով ՀՀ ժողովրդական արտիստ, Երեւանի ավագանու անդամ ՀՐԱՆՏ ԹՈԽԱՏՅԱՆԻՆ`առիթ ընձեռեց մեր ընթերցողների ու ֆեյսբուքյան օգտատերերի համար «Ուղիղ կապ» ձեւաչափով հարցեր ուղղել սիրված դերասանին եւ ստանալ դրանց պատասխանները: Հնչած տարաբնույթ հարցերի եւ տրված պատասխանների  մեկ հատված ներկայացնում ենք ստորեւ.

«ԲԵՄԻ ՎՐԱ ԱՐՏԱՑՈԼՎՈՒՄ Է ԱՅՆ, ԻՆՉԸ ՄՏԱԾՈՒՄ ԵՄ ԱՌՕՐՅԱՅՈՒՄ»

- Պարոն Թոխատյան, Ձեր խաղացած դերերում բավական սուր ու ժողովրդին հուզող հարցեր եք բարձրացնում, կյանքո՞ւմ էլ եք այդքան համարձակ, ինչպես բեմում: (ԱՆԻ, ք. Աբովյան)
- Եթե ներկայացումները լինեին փակ դռների հետեւում, միայն մեր խոհանոցում, այդ դեպքում ձեր հարցը կլիներ արդարացի, բայց ներկայացումը խաղացվում է բեմում` հանդիսատեսի լայն շրջանակների համար: Ինչպե՞ս կարելի է այնտեղ լինել ավելի համարձակ, քան կյանքում, այդպես չի կարող լինել, չէ՞ որ բեմն ավելի մասսայական է: Հատկապես «Մեա կուլպան», «Խաթաբալադան», «Ժանգոտ բանալին» եւ նմանատիպ ներկայացումները ամբողջ ստեղծագործական խմբի եւ իմ կարծիքն ու դիրքորոշումն է արտահայտում այսօրվա մասին: Մեր ասելիքը հանում ենք բեմ` կիսվելու մեր հանդիսաստեսի հետ: Այնպես որ, բեմի վրա արտացոլվում է այն, ինչը մտածում եմ առօրյայում` իմ ընկերների հետ միասին:

«ՄԵԾ ԿԻՆՈ ՈՒՆԵՆԱԼՈՒ ՀԱՄԱՐ, ՄԵՆՔ, ՑԱՎՈՔ ՍՐՏԻ, ԱՅԴՔԱՆ ՈՒԺ ՉՈՒՆԵՆՔ»

-Նախորդ տարի լայնորեն քննարկվեց ու խոսվեց «Կինոյի մասին» նույնպես օրենք ունենալու վերաբերյալ: Որպես դերասան` որքանո՞վ եք այն կարեւորում կամ ավելորդություն համարում: (ՄԱՐԻԱՄ ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ, ք. Արմավիր)
- Նախեւառաջ, եթե «Կինոյի մասին» օրենքը պետք է խթանի, որ մեր կինոարտադրությունն ակտիվանա, ապա, իհարկե, պետք է, բայց մենք այսօր անգամ կինոստուդիա չունենք: Եվ երկրորդ` մենք շատ փոքր շուկա ունենք լավ կինոարտադրության համար: Այսօր նկարահանվում են ուսանողական ֆիլմեր ու շատ հաճախ ոչ վատը, կարճամետրաժ ֆիլմեր, թեկուզ այսօրվա ժամանակակից հեռախոսներով, որովհետեւ դրանք այդ հնարավորությունը տալիս են, բայց խոսքը մեծ կինոյի մասին է: Իսկ մեծ կինո ունենալու համար, մենք, ցավոք սրտի, այդքան ուժ չունենք: Այսօր մեզ ավելի անհրաժեշտ է «Թատրոնի մասին» օրենքը ու կարեւոր է, թե ով պետք է ընդունի, ով պետք է կազմի այն: Օրենքի հեղինակն այն մարդը պետք է լինի, ով այսօր ծանոթ է համաշխարհային թատրոնի կանոններին, այսինքն` պետք է պրոդյուսերական միտք լինի յուրաքանչյուր օրենքի մեջ: Անպայման չէ, որ դերասանը մասնակցի օրենքը ընդունելուն, բայց կարող է իր կարծիքով, իր համաշխարհային փորձով կիսվել, այդ դեպքում մենք կունենանք պինդ, լավ օրենք:

«ԱՅԴ ՀԱՐՑԻՆ ԱՅՍՕՐՎԱ ՕՐՈՎ ԳՐԵԹԵ ՈՉ ՄԵԿԸ ՉԻ ԿԱՐՈՂ ՊԱՏԱՍԽԱՆԵԼ»

- Ժամանակին եղել եք «Լեւոն թրավլ» ձեռնարկության գլխավոր տնօրենը, հետաքրքիր է` Ձեր կարծիքը ավիափոխադրողների ներկա իրավիճակի մասին: (ՇՈՒՇԱՆ, ք. Երեւան)
- Դժվար է խոսել մի բանի մասին, ինչը չկա: Մենք այսօր չունենք ազգային ավիափոխադրող, որը շատ ցավալի է: Կուզենամ, որպեսզի լինի ավիափոխադրող, ընդորում` կարծում եմ` այն պետք է լինի մեր պես երկրում ոչ թե մասնավոր, այլ գոնե կիսապետական ներդրումով: Այդ դեպքում կկարողանանք խոսել քչից-շատից ավելի նորմալ ավիափոխադրողի մասին:
- Ըստ Ձեզ, Ստեփանակերտի օդանավակայանը ե՞րբ կարող է գործարկվել:
- Նախ ասեմ, որ այն ինձ շատ է դուր գալիս ու գեղեցիկ է, բայց, ցավոք, կարծում եմ` այդ հարցին այսօրվա օրով գրեթե ոչ մեկը չի կարող պատասխանել, քանի դեռ կա Ադրբեջանի գործոնը: Դե յուրե մեր Լեռնային Ղարաբաղը միջազգային կազմակերպությունների համար համարվում է Ադրբեջանի տարածք, ուրեմն` որոշողը մենք չենք, այլ որոշողն այսօրվա Ադրբեջանն է: Հիմա աբսուրդ բան եմ ասում, բայց իրենք ավելի շուտ կարող են այդ հարցին պատասխանել, քան որեւէ մեկը մեր հանրապետությունում:

«ՓՈՐՁՈՒՄ ԵՄ ՍԽՏՈՐՈՎ ՊԱՅՔԱՐԵԼ ՀԱՄԱՃԱՐԱԿԻՆ»

- Թերեւս այս շրջանում ամենաակտուալ հարցն եմ ուզում Ձեզ ուղղել. ո՞րն է համաճարակից ու խոզի գրիպից պաշտպանվելու Ձեր բաղադրատոմսը: (ՀԱՍՄԻԿ ՄՈՒՇԵՂՅԱՆ, ք. Մարտունի)
- Հարգելի Հասմիկ, եթե ես այդ բաղադրատոմսն իմանայի, երեւի, հիմա պինիցիլին հորինողի կարգավիճակում կլինեի: Չգիտեմ, պետք է պաշտպանվենք ինչ-որ մի կերպ… Եթե հարցնեք` ես ինչ եմ անում, փորձում եմ սխտորով պայքարել համաճարակի դեմ, որքանով կօգնի, էլի չգիտեմ: Իսկ երեխային հնարավորինս փորձում ենք հեռու պահել մասսայական միջոցառումներից: Ցավոք, դրա պատճառով տոնածառի ներկայացումներին էլ չմասնակցեց: Փորձեցինք Լուիզայի հետ միասին ինքներս իր համար ներկայացում ստեղծել տանը:
- Ո՞րն է եղել ձեր կյանքի ամենատխուր պահը ու ինչպե՞ս եք հաղթահարել այն: (ՄԱՐԻԱՄ )
-Իմ կյանքի տխուր պահերի մասին չեմ սիրում խոսել, իսկ հաղթահարում եմ աշխատանքով… Հայրիկիս հուղարկավորության երկրորդ օրը բարձրացել եմ բեմ … դա պետք էր առաջին հերթին ինձ, պետք էր, երեւի թե, նաեւ իմ հայրիկին, պետք էր իմ հանդիսատեսին եւ այդպես ճիշտ էր: Ու իմ կողքին էր կանգնած Նարեկ Դուրյանը, որը դրանից մեկ շաբաթ առաջ էր կորցրել իր հայրիկին…

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

Մեկնաբանել


Անվտանգության կոդ
Վերաբեռնել

TOP 20

Նորություններ

Արդեն կրպակներում

Հումոր

humor

levgroup

poqrikner.am

poqrikner

Miss & Mister Z

miss-z

Коллекции КП

Մեր էջը Facebook-ում