livemarks sitemap
Երեքշաբթի, Հոկտեմբերի 15, 2019

Հա­գուս­տի մո­դե­լա­վո­րող, դի­զայ­ներ ՏԱ­ԹԵ­ՎԻԿ ԱՎԵ­ՏԻ­ՍՅԱ­ՆԻ հա­մար հա­գուստ­ներ մո­դե­լա­վո­րե­լը սի­րած աշ­խա­տանք է: Չնա­յած որ մտա­դիր է եղել դառ­նալ լե­զու­նե­րի մաս­նա­գետ և ըն­դուն­վել Պե­տա­կան հա­մալ­սա­րա­նի ռո­մա­նո­գեր­մա­նա­կան ֆա­կուլ­տետ, բայց հան­գա­մանք­նե­րի բե­րու­մով փո­խել է որո­շումն ու ըն­դուն­վել Երե­ւա­նի գե­ղար­վես­տի պե­տա­կան ակա­դե­միա` հա­գուս­տի մո­դե­լա­վոր­ման բա­ժին: Տա­թե­ւիկն այժմ սո­վո­րում է մա­գիստ­րա­տու­րա­յում և չի պատ­րաստ­վում այն ավար­տե­լուց հե­տո դա­դա­րել սո­վո­րե­լը: Փո­խա­րե­նը ապա­գա­յում պլան­ներ ու­նի ու­սու­մը շա­րու­նա­կել նո­րա­ձե­ւու­թյան կենտ­րոն հա­մար­վող Փա­րի­զում: Ան­ցյալ տար­վա գար­նա­նը կա­յա­ցած դիպ­լո­մա­յին աշ­խա­տանք­նե­րի ցու­ցադր­մա­նը Տա­թևի­կը ներ­կա­յա­ցավ տղա­նե­րի հա­գուստ­նե­րի հա­վա­քա­ծո­ւով, ին­չին սկզբնա­կան շրջա­նում, ինչ­պես նշեց նա, բո­լո­րը դեմ են եղել:

- Հավաքածուն ուներ երկու վերնագիր` «Ռետրո ֆուտուրիզմ» կամ «Լոնդոնի փողոցներով»: Ավելի ճիշտ` Լոնդոնն էր ռետրո ոճում:

- Իսկ ինչո՞ւ որոշեցիք հենց տղաների հագուստ մոդելավորել:

- Թեման ընտրելու ժամանակ ցանկություն կար տարբերվելու նախորդ տարիների ուսանողներից: Ուզում էի ինչ-որ նորություն անել և որոշեցի ստեղծել տղաների հագուստների հավաքածու, չնայած սկզբնական շրջանում բոլորը դեմ էին, մտածում էին, որ չի ստացվի: Բայց ամեն դեպքում ցանկությունս շատ մեծ էր, և որքան ուսումնասիրեցի այդ ոլորտը, այնքան ավելի հոգեհարազատ դարձավ այն: Բոլորից շատ դեմ էր դիպլոմայինիս ղեկավարը, նա միշտ ասում էր. «Տաթև, դեռ ժամանակ ունես, լավ մտածիր»: Ամեն անգամ հարցնում էր` դեռ չե՞ս փոխել մտադրությունդ: Ըստ նրա` տղաների հավաքածուի մեջ պիտի այնպիսի տարրեր լինեն, որ տղամարդու կերպարը չկորչի: Դժվարությունը հենց դրանում էր կայանում, քանի որ աղջիկների հագուստների ժամանակ ստեղծագործական սահմաններ չկան, բայց տղաներին ինչ-որ սահման կա, որն անցնելիս տղաների կերպարը կորչում է: Այդ վախը կար իմ ղեկավարի մոտ, նա ասում էր, որ նրանք կանացի կդիտվեն: Հենց այդ խնդրի հաղթահարումն էլ ինձ ավելի ոգևորեց, կարևոր նախապայմանը եղավ այն, որ իմ հագուստներում տղամարդը մնա տղամարդ, բայց տարբերվի:

- Ցուցադրումից հետո ի՞նչ ասաց դիպլոմայինի ղեկավարը:

- Երբ դեռ հավաքածուի աշխատանքները ընթացքի մեջ էին, նա ասաց, որ եթե մինչև հիմա թեկուզ հայտնի դիզայներների գործերը նայելիս ինձ դուր չէին գալիս, բայց քո միջոցով ես արդեն սկսեցի սիրել տղաների հագուստի ոլորտը: Իմ ճանապարհը հարթելու համար շնորհակալ եմ իմ բոլոր դասախոսներին, բայց կցանկանամ առանձնացնել նկարիչ Վիլիկ Զաքարյանին, ով հիմքն է դրել, իսկ դիպլոմայինիս ղեկավար Լիլիթ Ավետյանը ամենամեծ ներդրումն է ունեցել իմ անցած ստեղծագործական փոքրիկ ճանապարհին, և, որ ամենակարևորն է, նրա շնորհիվ սկսեցի սիրել և գնահատել իմ մասնագիտությունը: Պիտի ասեմ, որ մինչ ցուցադրումը ստեղծագործական ընթացքը շատ բուռն էր, նույնիսկ օրեր են եղել, որ չեմ քնել: Անհամբեր սպասում էի այդ օրվան, այդ արդյունքին: Չնայած ամեն ինչ բարեհաջող ու կարծես թե իմ պլանավորածով էլ ընթացավ, բայց  երբ հիմա հետադարձ հայացք եմ նետում, այնուամենայնիվ, բացթողումներ կային: Հանձնաժողովի մեջ կար նաև դիզայներների միությունից ներկայացուցիչ, ով հինգ հոգու ընտրեց` որպես դիզայներների միության անդամության թեկնածու, նրանց մեջ նաև հնչեց իմ անունը: Առայժմ հանդիսանում եմ դիզայներների միության թեկնածու, քանի որ միության անդամ լինելու իրավունք ունի միայն մագիստրատուրան ավարտած ուսանողը:

- Որքան գիտեմ, Ձեր ստեղծած հագուստների վրա ունեք Ձեր ապրանքանիշը:

- Այո, դասախոսը բոլոր ուսանողներին առաջարկեց, որ եթե կա ցանկություն, կարող ենք ապրանքանիշ` բրենդ ստեղծել: Երկարատև փնտրտուքներից հետո Ֆրանսերենիս դասախոսի խորհրդով այն անվանեցի «ONZE», որը թարգմանաբար նշանակում է տասնմեկ: Այն ոչ միայն իմ ծննդյան օրվա, այլ նաև իմ սիրած թիվն է: Շատ էի ցանկանում, որ իմ անվան հետ կապ ունեցող  ապրանքանիշ լիներ, բայց քանի որ տարբեր լեզուներով իմ անունն այդքան էլ լավ չէր հնչում, այդ պատճառով ընտրվեց «ONZE»-ն, որը տարբեր ազգերն էլ կարող են հեշտ արտաբերել:

- Տաթևիկ, որքան գիտեմ` Ձեր հագուստների հավաքածուն կա նաև ֆոտոսեսիայի տարբերակով:

- Այո, դա ալբոմի համար էր անհրաժեշտ, ուղղակի ես մի քիչ ավելի լուրջ մոտեցա ֆոտոսեսիային: Երկու օր ու գիշեր լուսանկարչի և մոդելների հետ քաղաքի տարբեր վայրերում լուսանկարչական աշխատանքներ էինք կատարում, որը, կարծում եմ, հետաքրքիր է ստացվել` շնորհիվ լուսանկարիչ Ասատուր Եսայանցի: Ի դեպ, շնորհակալ եմ նրանից իր սրտացավ վերաբերմունքի համար:

- Իսկ եղե՞լ են համագործակցություններ հայտնի մարդկանց հետ:

- Դեռ համագործակցություններ չեն եղել, բայց ցուցադրմանը ներկա էր նաև հաղորդավար Ավետ Բարսեղյանը, ով հավաքածուից ընտրեց մի հագուստ և կրեց հաղորդումներից մեկի ժամանակ:

- Հայտնի մարդկանցից ո՞ւմ ոճն եք հավանում:

- Հաղորդավար Հրաչ Մուրադյանի (Արչի) ոճն եմ շատ հավանում, Ավետ Բարսեղյանի, երգիչ Էրիկ Կարապետյանի ոճը, ով, ճիշտ է, հագուստների հաճախակի փոփոխություններ չի անում, բայց հետաքրքիր ոճ ունի: Կուզենայի առանձնացնել նաև երգիչ Հայկ Կասպարովին:

- Իսկ ո՞ւմ հետ կուզենայիք համագործակցել և ո՞ւմ ոճը Ձեզ այնքան էլ դուր չի գալիս:

- Շատ հաճելի կլիներ համագործակցել վերը նշված մարդկանց հետ: Կան շատ հայտնի մարդիկ, որոնց ոճն ինձ դուր չի գալիս, բայց  ինձ համար ավելի հետաքրքիր է համագործակցել այն մարդկանց հետ, ովքեր ունեն ճաշակի զգացողություն: Իսկ ովքեր ունեն արդեն ընտրած սխալ ոճ, կարծում եմ` դժվար և անհետաքրքիր կլինի նրանց հետ աշխատել:

- Տա­թև, մտա­դիր եք միշտ տղա­նե­րի հա­գուս­տի մո­դե­լա­վո­րո՞ղ լի­նել:

- Երբ ար­դեն որո­շա­կի­ո­րեն հաս­տատ­վեմ դաշ­տում, ցան­կու­թյուն կա աղ­ջիկ­նե­րի ոչ թե հա­գուս­տով, այլ աք­սե­սո­ւար­նե­րով զբաղ­վել: Բայց դա առայժմ հստակ չէ:

- Հիմ­նա­կա­նում ո՞ր տա­րի­քի տղա­մարդ­կանց հա­մար են նա­խա­տես­ված Ձեր հա­գուստ­նե­րը:

- Իմ նշա­նա­բանն է. «Իմ բրեն­դը բո­լոր այն տղա­մարդ­կանց հա­մար է, ով­քեր իրենց հա­մա­րում են երի­տա­սարդ, և ում հա­մար հա­գուս­տը ավե­լին է, քան մար­մի­նը ծած­կե­լու մի­ջոց»: Այ­սինքն, նա կա­րող է լի­նել 40 տա­րե­կան, բայց իրեն հա­մա­րել երի­տա­սարդ և նո­րա­ձև:

- Իսկ հայ տղա­նե­րը, ըստ Ձեզ, նո­րա­ձե՞ւ են:

- Մեր հայ տղա­նե­րը շատ տար­բեր են: Շա­տե­րը հե­տե­ւում են իրենց, ին­չը, բնա­կա­նա­բար, շատ հա­ճե­լի է, բայց կան տղա­ներ, որոնց հա­մար հա­գուս­տը զուտ հա­գուստ է, իս­կա­պես մար­մի­նը ծած­կե­լու մի­ջոց: Բայց պի­տի ասեմ, որ վեր­ջին տա­րի­նե­րի ըն­թաց­քում շատ են փոխ­վել հայ տղա­նե­րը: Հի­մա ավե­լի շատ խնա­մում և հե­տե­ւում են իրենց: Ան­շուշտ, «չոլ­կա­նե­րով» տղա­նե­րի տե­սա­կը միշտ էլ կլի­նի:

- Ու­սում­նա­սի­րե­լով ար­տա­սահ­մա­նյան հայտ­նի ապ­րան­քա­նիշ­նե­րը`  ո՞ւմ ոճն եք հա­վա­նում:

- Շատ եմ ու­սում­նա­սի­րում և շատ ապ­րան­քա­նիշ­ներ եմ ինձ հա­մար բա­ցա­հայ­տել, նույ­նիսկ ոչ այդ­քան հայտ­նի, որոնք շատ հե­տաքր­քիր գոր­ծեր ու­նեն: Ի դեպ, ոչ հայտ­նի­նե­րի մեջ ավե­լի շատ եմ հո­գե­հա­րա­զատ բա­ներ գտնում: Հայտ­նի ապ­րան­քա­նիշ­նե­րից կու­զե­նա­յի առանձ­նաց­նել «Բարբ­րիի» ոճը: Սի­րում եմ ոճն առանց իր վան­դա­կա­նախ­շե­րի, որով­հե­տև Հա­յաս­տա­նում հիմ­նա­կա­նում «Բարբ­րի­ին» գնա­հա­տում են ոչ թե իր զուսպ ոճի և հե­տաքր­քիր լու­ծում­նե­րի հա­մար, այլ վան­դա­կա­նախ­շե­րի: Եվ կա­րե­ւոր է, որ­պես­զի վան­դա­կա­նախ­շե­րը ան­պայ­ման երե­ւան:

- Ինչ­պե՞ս կբնո­րո­շեք մեր ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նի նո­րա­ձե­ւու­թյու­նը:

- Ինձ թվում է` մեր ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը չու­նի կոնկ­րետ ոճ: Հի­մա, կա­րե­լի է ասել, բո­լոր ոճերն էլ առ­կա են: Ան­հա­տից է գա­լիս, թե որ ոճն է նա­խընտ­րում: Օրի­նակ, նա­խորդ տաս­նա­մյակ­նե­րում եղել են բնո­րոշ ինչ-որ ոճեր, առանձ­նա­հատ­կու­թյուն­ներ: Ասենք,  70-ական­նե­րին բո­լո­րը հա­գել են «մի­նի» կի­սաշր­ջազ­գեստ­ներ: Այդ տա­րի­նե­րին այն հա­մար­վել է նո­րա­ձև, բայց ոչ վուլ­գար: Բայց այ­սօր դա շատ վուլ­գար է հա­մար­վում:

- Հե՞շտ եք ընտ­րում Ձեր հա­գուս­տը:

- Հա­գուստ ընտ­րում եմ հեշ­տու­թյամբ, եթե ինձ դուր է գա­լիս այն` կապ չու­նի, թե ինչ բրենդ է, ինչ գին ու­նի: Կա­րող եմ հագ­նել 4000 դրամ ար­ժո­ղու­թյամբ հա­գուստ, բայց ինձ զգամ ամե­նա­նո­րա­ձև մար­դը, քան թե հագ­նեմ «Դոլ­չե Գա­բա­նա­յի» վեր­ջին հա­վա­քա­ծո­ւից ինչ-որ հա­գուստ, բայց ծի­ծա­ղե­լի տեսք ու­նե­նամ: Կա­րե­ւո­րը, որ հա­գուս­տը հա­մա­պա­տաս­խա­նի մար­դուն` ան­կախ նրա պի­տա­կից: Հա­յաս­տա­նում ինձ այդ բրեն­դա­մո­լու­թյու­նը դուր չի գա­լիս: Չեն նա­յում` սա­զում է, թե ոչ, կա­րե­ւո­րը, որ ապ­րան­քա­նի­շի անու­նը գրված լի­նի: Շատ դեպ­քեր գի­տեմ, որ Հա­յաս­տա­նում նո­րա­ձե­ւու­թյան տնե­րում պատ­վի­րում են հա­գուստ, ընտ­րում են իրենց նա­խընտ­րած բրեն­դի պի­տա­կը և փակց­նում հա­գուս­տին և եր­բեմն հայտն­վում շատ ծի­ծա­ղե­լի իրա­վի­ճակ­նե­րում:

- Հա­ճախ ասում են, որ ար­տա­սահ­մա­նյան ապ­րան­քա­նիշ­նե­րից հայ­կա­կանն ավե­լի թանկ է:

- Դա բնա­կան է, որով­հե­տև Հա­յաս­տա­նում ար­տադ­րու­թյուն չկա: Շատ քա­նա­կու­թյան դեպ­քում այն մատ­չե­լի կլի­նի, իսկ մեկ-եր­կու օրի­նա­կի դեպ­քում հա­գուս­տը, բնա­կա­նա­բար, ավե­լի թանկ է լի­նում: Հա­յաս­տա­նում դա բո­լոր դի­զայ­ներ­նե­րի խնդիրն է:

Զրու­ցեց
ԼԻ­ԼԻԹ ԵՂԻ­Ա­ԶԱ­ՐՅԱ­ՆԸ

Մեկնաբանել


Անվտանգության կոդ
Վերաբեռնել

TOP 20

Վերջին մեկնաբանվածները

Նորություններ

Արդեն կրպակներում

Հումոր

humor

levgroup

poqrikner.am

poqrikner

Miss & Mister Z

miss-z

Коллекции КП

Մեր էջը Facebook-ում